Ныҡ үтенәм: үҙегеҙҙе һаҡлағыҙ!

Хәйерле көн. Һеҙҙе көн дә уҡып барам. Коронавирус менән ятам Стәрлетамаҡта. Кеше ныҡ күп ковидцентрҙа. Беренсе көн урын да булманы, коридорҙа яттым. Ике аҙна буйы температура төшмәй яфаланы. Бында берәүгә лә береһе лә кәрәкмәй. Температуранан дарыу һораһам, сәғәт ярымдан ғына алып килделәр.

Бындай ауырыуҙы күргән юҡ ине, донъя менән хушлашып бөткән инем. Ныҡ үтенәм: үҙегеҙҙе һаҡлағыҙ.

Исемде күрһәтмәгеҙ, түҙмәй яҙҙым, үҙегеҙҙе, туғандарығыҙҙы һаҡлағыҙ, именлек һеҙгә, бөгөн хәлен саҡ ҡына арыуланды, Алла бирһә, оҙаҡламай шәбәйермен тим. Упҡын ситенә барып баҫҡас ҡына, йәшәү ҡәҙере ныҡ беленә, донъя матур, күк зәңгәр, һауаһы - бал... Еләк тә бешкән икән. Бер-беребеҙҙең ҡәҙерен белеп йәшәйек әле, туғандар.