Совет заманын идеаллаштырабыҙ күп осраҡта (йыш ҡына ғәҙел рәүештә), тик унда ла барыһы ла ал да гөл булманы. Башҡа елле аҡбур менән бәреүҙәр (ул саҡта мунса ташы дәүмәле аҡбурҙар була торғайны, кем иҫләй), указка таяғы менән арҡаға тондороуҙар, линейканың осло ҡырыйы менән ҡулды төйөүҙәр, сәсең ныҡ етеп китһә, уны, күҙҙән йәш сыҡҡансы, тартҡылауҙар... Булды барыһы ла. Ауылда мәктәптә кешеһенә ҡарап язаны билдәләйҙәр ине, был ферма мөдире балаһы, бригадир балаһы, уларға тейергә ярамай, ә быға ярай- ата-әсәһе малсы ла һауынсы. Ҡул менән генә түгел, тел менән дә яра һалған мәлдәре булды. Бер уҡытыусы уҡыусыға, атаһының ҡушаматы менән өндәшә (тегеһе шаярып ултырғандыр) : эй, Баҡа!