СИТКӘ ТИПМӘ!

Тонйорап ҡына аға Һаҡмар һыуы.
Йылҡы төшә кисен һыулауға.
Йыр йырлаһам күңел һағыштары
Ағып китмәҫ микән һыуҙарға.
Шәмәк тауым башы, гәүһәр ташы.
Иҫтәлеккә төйнәп алайым.
Танһыҡтарым ҡаныр,
Ғәзиз Ер-һыуымды
Моңло көйҙәремә һалайым.
Килен булып төшкән ялан яғы
Үҙһенерме икән ят моңдо,
Толҡа табалмайым... әллә үҙем,
Әллә тыуған яғым ятһынды...
Тыуған ерҙән ғүмер ситтә уҙһа
Ят итәме күреп- сит бауыр.
Ситкә тибәр булһаң бер балаңды
Йөрәгемә минең ҡан һауыр.
Тәҡдир тигәндәре яҙмыштарҙы үҙе теләгәнсә көйләйҙер.
Маңлайыңа яҙылғанын күрмәй, күрәсәктән уҙып булмайҙыр.