

Киләсәк тормошоң да изгелектә, бәхеткә төрөнөп, именлектә, һаулыҡта, шатлыҡта ғына уҙһын. Һәр ваҡыт шулай тормош матурлығына һоҡланып, ауырымай-һыҙланмай, күңел тыныслығында, яҡындарыңдың изгелеген күреп, абзыйыбыҙ Шамил, улдарығыҙ, килендәрегеҙ менән бергә, барыбыҙҙы ла ҡыуандырып, бәхетле ғүмер кисерергә яҙһын. Һиңә ғаилә именлеге, йән тыныслығы, тыуыр таңдарыңдың тыныс, ғүмереңдең оҙон һәм бәхетле булыуын теләйбеҙ.
Ҡотло булһын һинең тыуған көнөң,
Бәхет, шатлыҡ килһен ишелеп.
Ҡайғы хәсрәт һәр саҡ урап үтһен
Һеҙ йәшәгән өйҙөң ишеген.
Беҙ теләйбеҙ һиңә оҙон ғүмер,
Шатлыҡтарҙың иң-иң олоһон.
Бәхеттәрҙең мәңгелеген генә,
Ә ғүмерҙең яҡты, нурлыһын.
Иң изге теләктәр менән бикәстәрең, кейәүҙәрең һәм дә уларҙың балалары.