Иҫән бул, ауырыма!

Яҡшымбәт ауылы

Иҫән һау бул, ауырыма, оҙон ғүмер теләйбеҙ! Беҙгә -тормош иптәшеңә, балаларыңа, ейәндәреңә, һәр ваҡыт шулай терәк-таяныс, һаҡлаусыбыҙ, ҡурсалаусыбыҙ бул.
65 йәш — ул ҡартлыҡ түгел,
Ә ғүмерҙең матур сағы.
Шул ғүмерҙең ҡәҙерен белеп,
Бик оҙаҡ йәшә тағы!
Йәшкә ҡарап күңел ҡартаймаһын,
Сапһын, әйҙә, ғүмер саптарың.
Ә ғүмереңдең әле йәшәп туймаҫ,
Гөрләп торған елле саҡтары.
Донъя имен, йәнең тыныс булып,
Ең һыҙғанып йәшәр саҡ ҡына.
Хоҙай һиңә сәләмәтлек бирһен,
Һин булғанда ҡояш нур сәсә.
Кәңәшсебеҙ, ҡәҙерлебеҙ булып,
Йәшә һин шулай йөҙгәсә. Иң изге теләктәр менән тормош иптәшең, балаларың, ейәнең.