

Уға нисә йәш икәнен дә белмәйбеҙ, дөрөҫөн әйткәндә, шуныһы ғына билдәле: күңеле һаман ун һигеҙҙә. Шундай уҡ шуҡ, шаян, дәртле. Ә бит Урал Ҡәйүпов үҙ ғүмерендә нужа-хәсрәттәрҙе күп күргән, күргән – рухы һынмаған.
- Аяҡтар тыныслыҡ бирмәй (шуға машинанан төшөп тормайым), әле шуларҙы «йүнәтеп» йөрөйөм, - тине Урал Мөхәмәтйән улы, беҙ уға бүләк тапшырғанда, - атлап китеүгә өмөт бар.
Беҙ коллегабыҙҙы байрамы менән ҡотланыҡ, тағы ла оҙаҡ йылдар әлегеләй, бер нимәгә ҡарамай, бирешмәй, күңелде төшөрмәй, туғандар, балалар ҡайғыһы күрмәй, иҫәнлектә йәшәргә яҙһын – ағайыбыҙға беҙҙән теләк ошо.