

Ғәзиз кешебеҙ киң күңелле, кешеләргә гел изгелек ҡылыусы, ғүмеренең һуңғы көндәренә тиклем балаларына, ейән-ейәнсәрҙәренә ярҙам итеп, шунан ҡәнәғәт алып йәшәүсе, оло йөрәкле, асыҡ күңелле, ярҙамсыл, туған йәнле кеше ине! Уны белеүселәр, ғәзиз кешебеҙҙең изге рухын, яҡты иҫтәлеген тик яҡшы хәтирәләр, йылы һүҙҙәр менән генә иҫкә алайыҡ. Күпме генә ваҡыт үтһә лә, күңелдәрҙә мәңге һаҡланасаҡ.
Мәрхүмебеҙҙең ятҡан урыны йомшаҡ, тыныс булһын, ауыр тупраҡтары еңел, ҡараңғы гүрҙәре яҡты, урыны ожмахта, йәне йәннәттә булһын. Тыныс йоҡла, ҡәҙерлебеҙ.
Онотмабыҙ һине мәңге,
Рухың йәшәр һәр саҡ йөрәктә.
Мәңге йәшәрһең һин нурланып
Беҙҙең күңелдәребеҙ түрендә.
Мәрхүмдең тормош иптәше, балалары, туғандары исеменән мырҙаһы Хаҡҡолой.