

Ҡәҙерлебеҙ олоһона ла, кесеһенә лә иғтибарлы, ихтирамлы, булды. Киң күңелле, кешеләргә гел изгелек ҡылыусы, оло йөрәкле, асыҡ күңелле, ярҙамсыл кеше ине яҡыныбыҙ. Ул шул тиклем тырыш, хеҙмәтһөйөүсән булды, бөтә ерҙә тәртип, бөхтәлек урынлаштырып йөрөнө ул. Һәр саҡ балаларым, ғаиләм тип өҙөлөп торҙо, беҙҙең өсөн тырышып йәшәне. Оҙаҡ йылдар колхоз автобусында ауылдаштарын йөрөттө, ул автобус эсендә бер генә бөртөк сүп тә табып булмаҫ ине.
Туған йәнле, асыҡ күңелле, алсаҡ йөҙлө яҡыныбыҙҙы белеүселәр, уның изге рухын, яҡты иҫтәлеген тик яҡшы хәтирәләр, йылы һүҙҙәр менән генә иҫкә алайыҡ.
Мәрхүмебеҙҙең ҡараңғы гүрҙәре яҡты, ауыр тупраҡтары еңел, урындары йәннәттә булып, беҙгә риза булып, тыныс ятһын ине.
Юҡ, онотолмай, мәңге онотолмаҫ,
Күҙ йәштәре инде кипһә лә.
Юҡ, онотолмай, беҙҙең яҡыныбыҙ,
Ғүмерлеккә яныбыҙҙан китһә лә.
Мәрхүмдең тормош иптәше, балалары, ейән-ейәнсәрҙәре