

Они кладут свою жизнь на весы
Ежедневно, тысячу раз.
Они исследуют смерть вблизи
Хладнокровно, даже смеясь.
Они идут без шансов пожить,
Но живут, всему вопреки.
Они не имеют права спешить,
Их риски весьма велики.
Они продлевают жизни других,
Свои отдавая взамен.
Их редко считают за боевых,
Такой ремесла феномен.
Они стоят в глубокой тени
Разведки, спецназа, штурмов.
Но ты без них, попробуй, рискни!
Едва ли найдёшь дураков.
Они кладут свою жизнь на весы,
Весы ломаются прочь.
Запомним те дни, минуты, часы,
Когда их забрала ночь...
Вениамин Углёв, 2025
МЫРҘАМ
Тимур - Грачтың яҡты иҫтәлегенә
Ҡустыларым олатайға тартҡан,
Ишетелеү булды бер оран,
Теҙелделәр бер илһөйәр сафҡа,
Сыҡҡан төҫлө бер үк мундирҙан.
Йырланылар хатта бер үк йырҙы,
Кемдер ҡурай тартып, кем - гармун.
Тарихтарҙа ҡалмаған да икән
"Һуғыш бөткән" тигән сал армыт.
Энекәштәр зәңгәр генә күҙле,
Мырҙаларым ҡара күҙлеләр.
Минән күпкә йәштәр, әммә улар
Минең күрмәгәнде күрҙеләр.
Мин тереләй күрҙем улар күҙен,
Үҙҙәрен дә күрҙем "тегендә".
Бер көнөм юҡ иҫкә алмағаным,
Позывнойҙар - минең телемдә.
Ҡустыларым шундай ныҡ булғанға,
Өмөт тейәп ҡайттым биштәргә
Һәм тараттым уны ил боронса
Һәр һүҙемде яҙып дәфтәргә.
Исемдәре тел осонда ғына,
Доға һүҙе кеүек ятланған.
Улар миңә ҡан туған да түгел,
Әммә теге көндән - рух туған.
Ҡабат иламаҫмын тигәйнем дә,
Быуыныма төштө бер мырҙам.
Кәүҙәләтә ятты ил сигенә
Илен сығарғанда соҡорҙан.
Лариса Абдуллина.