Таймаҫ ҡыҙы Гөлсиә. Һоҡланып ҡарап ултырҙыҡ – был сибек кенә ҡыҙҙың эсенә әллә бар ғаләм һыйған, сибәрлеге өҫтөнә, белмәгән һөнәре юҡ. Ата-әсәһе, туғандары, өләсәһе лә бында – әле генә бот араларында йүгереп йөрөгән сабыйҙарының, әкиәт һылыуына әүерелеп, ҙур сәхнәләрҙә сығыш яһауына уларҙың ҡыуанғанын күреп, үҙебеҙ ҙә әллә кем булдыҡ.
Гөлсиәгә бүләгебеҙҙе тапшырғанда баш эйҙек, беҙ генәме, бөтөн донъя уға баш эйҙе, ахры.